Maandag 24-05-2004

Laxeerdag.

Vanmorgen ben ik samen met mijn moeder om 06:45 uur vertrokken. Lopend zijn we naar station Amersfoort-Schothorst gelopen. Om 07:06 uur zagen we de trein die we wilden nemen al op het station staan. We moesten nog kaartjes kopen dus die trein misten we al. Na een half uur kwam de volgende trein naar Utrecht die we genomen hebben. Vanuit Utrecht moesten we de trein naar Arnhem hebben. Deze had bij aankomst al een vertraging van 5 minuten. Hierdoor misten we natuurlijk ook de aansluiting naar Doetinchem. Uiteindelijk kwamen we om ±10:35 uur aan in het Slingeland ziekenhuis aan. Na wat preoperatieve onderzoekjes werden we naar de afdeling gebracht. Om ±12:30 uur kreeg ik een kom bouillon waar ik op dat moment ook hard aan toe was. Ongeveer om 12:30 vertrok mijn moeder weer naar huis. Ik heb haar natuurlijk naar de uitgang begeleid. Bij de receptie heb ik mijn telefoon en televisie laten aansluiten. Het verplegend personeel is vriendelijk en correct, al is er vandaag al wel een “hij” gevallen. Gelukkig maak ik me daar nooit zo erg druk om zolang het bij een vergissing blijft. Om 14:00 uur kwam de verpleegster aan met de gevreesde Kleanprep ik hoefde hier gelukkig 2 liter van te drinken, en gemixt met limonade siroop is 2 liter wel weg te krijgen, ook zonder antibraak pil. Dr. Van Onselen kwam om ±15:00 uur ook nog even langs, vleeskeuren. Hij vertelde na het bekijken van het basis materiaal waar hij mee moet werken, dat hij wil proberen om een stukje huid van de balzak te gebruiken zodat ik toch nog voldoende diepte krijg om normale geslachtsgemeenschap te kunnen hebben. Morgen om ±13:00 uur zal ik als eerste geopereerd worden. Nu is het alleen nog een kwestie van uren. Vanmiddag bij het inchecken voelde ik de spanning en de zenuwen die tot dan toe weg gebleven waren. Nu is dit wel weer gezakt maar ik verwacht dat het morgen ochtend wel weer terug zal komen. Om 21:00 uur kwam een verpleegster mijn kamer op met de vraag of men mij verteld had over de klisma die zij mij kwam geven, dat had men dus niet gedaan. Het toedienen van de klisma is minder erg dan het weer naar buiten laten lopen van de vloeistof. Het brand behoorlijk op de inmiddels schrale huid van de vele wc bezoekjes die middag.
 

Dinsdag 25-05-2004

Operatiedag.

Van nacht slecht geslapen omdat het matras te zacht is. Hierdoor werd ik een paar keer waker met pijnlijke heupen. Vanmorgen meteen maar om een ander matras gevraagd de verpleegster zou proberen om iets te regelen. Het is nu 11:45 uur ze kwamen mij nu halen voor de operatie.

Om 12:30 uur zijn ze begonnen en om ± 16:45 uur waren ze klaar met mij. Ik werd om ±17:30 uur wakker op de ICU. Ik was verschrikkelijk koud geworden met een temp van 34,9 graden. Om ±20:00 uur werd ik weer naar mijn kamer gebracht mijn temperatuur was opgelopen naar 38,3 graden. Ik had al wel een ander matras gehad maar echter bleek deze ook niet goed te zijn. Deze zullen ze morgen vervangen. Ik heb van nacht alleen maar en beetje liggen dommelen. Het verband moest meerdere keren verschoont worden wat geen pretje is, ook moest ik meerdere keren overgeven.

Woensdag 26-05-2004

Slappe was.

Vandaag was ik slap en voelde ik me echt beroerd ik had ook geen behoefte aan iets te eten of te drinken. Tegen de middag kreeg ik twee zakjes bloed van 290cc per stuk toe gediend. Daar knapte ik wel van op en in mijn enthousiasme ging ik ook weer thee en bouillon drinken. Dit kwam er echter van nacht ook weer uit. Ik heb deze nacht tot half twaalf geslapen, ook nu verloor ik weer veel bloed.

Donderdag 27-05-2004

Vandaag was ik natuurlijk weer zo slap als een vaatdoek. Ik heb vandaag 3 zakjes bloed van 290cc per stuk gekregen. Hierdoor ging ik me beter voelen maar ik heb het drinken vandaag toch maar achterwege gelaten. In de hoop dat ik de nacht zonder overgeven kon door komen.

Vandaag zijn mijn moeder en Carolien op bezoek geweest. Mijn moeder komt overigen elke dag op bezoek. Deze nacht heb ik redelijk goed geslapen na 05:00 uur vroeg ik om een slaap middel maar die mogen ze dan niet meer geven omdat het dan tot in de ochtend zou door werken. Dus heb ik de rest van de nacht weer liggen dommelen. Het bloeden is vandaag wel gestopt. Door het vele bloeden wat ik gedaan heb is de kans groot dat ik 1 of 2 dagen langer moet blijven vertelde Dr. Van Onselen vandaag.
 

Vrijdag 28-05-2004

Iets beter.

Vandaag gaat het iets beter met me hoofdzakelijk omdat ik niet meer zo veel bloed verlies. Vanmorgen kreeg ik bij de thee een kaartje van Eline. De thee en de bouillon die ik vandaag gedronken heb zijn er tot nu toe in gebleven. Vanmiddag nam ik een slokje van de ensure plus die er direct weer uit kwam. Zo snel dat het niet eens de kans gekregen heeft mijn maag te bereiken. Verder voel ik me beter dan de afgelopen dagen. Het personeel leeft best wel met mij mee.


Zaterdag 29-05-2004

Aangename verrassing.

Van nacht heb ik met onderbrekingen goed geslapen. De pijn in mijn rug is het ergste van mijn vagina en borsten heb ik weinig pijn gehad. Nadat ik vanmorgen weer gewassen ben en mijn thee heb ik mijn eerste beker ensure naar binnen gewerkt en tot nu toe blijft het binnen. Waar ik best wel blij mee ben. Dr. Kouwenberg kwam ook nog even langs, hij vindt het minder belangrijk dat ik eet omdat er dan meer druk op de vagina komt te staan. Hij heeft dan toch echt wel pech want ik wil straks wel weer een beetje op krachten zijn wanneer ik weer naar huis mag.

Hij zou het nog met Dr. Van Onselen overleggen of het condoom er morgen uit mag of dat ze het zekere voor het onzekere nemen. Vandaag komt er geen bezoek omdat mijn moeder haar zus op visite heeft voor het Pinkster weekeinde. Zojuist een slokje van het drankje genomen waarmee de stoelgang weer opgang gebracht moet worden (water met bitterzout ) Dit kwam er ook meteen weer uit ik had nog net voldoende tijd om naar een bakje te vragen. Vanavond stond Eline onverwacht in mijn kamer en had ik dus toch nog bezoek vandaag, waar ik best wel erg blij mee was. Het is inmiddels 21:47 uur en ik ben nog altijd wakker wat een teken is dat ik de meeste slaap tekort wel ingelopen heb. Hoe de nacht verder zal verlopen zal ik uiteraard nog moeten afwachten.



Zondag 30-05-2004

Zit weer tegen.

Vandaag zou de dag zijn dat het condoom verwijderd had kunnen worden. Maar door het vele bloeden wat ik gedaan heb mag het condoom er komende dinsdag pas uit. Ik moet het dus nog twee dagen langer in bed uit zien te houden op vloeibaar voedsel. Een klein positief puntje is dat de drains uit mijn borsten zijn verwijderd en het verband is uiteraard ook verwijderd. Mijn borsten lijken op het eerste gezicht niet veel groter dan voorheen, maar misschien is dat wel gezichtsbedrog ik verwacht geen bezoek vandaag. Ik heb vandaag wel weer twee zakjes bloed van 290cc per stuk gekregen.


Maandag 31-05-2004

Ik heb van nacht goed geslapen met het laken over mijn hoofd als muskietennet. Want ondanks dat het een éénpersoonskamer is zaten er ook twee muggen op. Mijn HB waarde was vandaag weer goed dus heb ik gevraagd of het infuus er weer uit mocht. Na overleg met de voedingsassistente zijn ze toch ook voor mijn zielig kijkend gezicht gezwicht. De naald blijft nog wel zitten just in case. Vandaag komt mijn moeder weer op bezoek. Voor morgen heb ik gestoomde prei met een kip gehaktbal en wat aardappels besteld. Voor het avond eten 2 sneetjes bruinbrood met komijnekaas en gerookte kipfilet. Wat nu wel erg irritant is zijn de hechtingen waarmee de drains zijn vast gezet aan mijn billen, alleen die aan de rechter kant veroorzaakt nu pijn. Wat mij ook opvalt is dat de huid van mijn gezicht vettig aan voelt. Ondanks dat die elke dag met zeep gewassen wordt en ik er geen crème op smeer.

Mijn moeder is nu weer naar huis vertrokken. Yvon belde vanmiddag ook om te informeren hoe het nu met mij gaat. Van avond ga ik weer naar startrek kijken. Mijn moeder vindt mijn borsten qua grote mooi. Ik moet overigens wel nieuwe bh’s kopen omdat degene die ik nu heb eigelijk 1 maatje te groot zijn.

Ben ik blij dat ik de SRS heb laten doen? Met deze vraag kwam Anouk de dag na mijn operatie al. Heel eerlijk gezegd kan ik er nog geen antwoord op geven. Er is in ieder geval geen sprake van opluchting of iets dergelijks dat het mannelijke geslachtsdeel weg is. Dit zal vermoed ik wel komen omdat ik voor de SRS ook al geen haat gevoelens had. Er lijkt op dit punt niks verandert te zijn. Het is denk ik voor mij niks meer dan het noodzakelijke puntje op de i zetten.

Tip: Vraag altijd om ensure uit de koelkast. Het is koud beter te drinken!!

Dinsdag 01-06-2004

Bevrijdingsdag.

Vanmorgen om ±08:30 uur was het dan eindelijk zover Dr. Kouwenberg kwam mij verlossen van de kateter, de beide drains en het condoom. Het verwijderen van de beide drains was het pijnlijkste. Voor de rest viel het allemaal wel mee. Er zit nog wel en dikke korst bloed op de plaats waar ik de clitoris vermoed, maar ik heb nog niet met een spiegel gekeken hoe het er verder uitziet. Het bed staat nu in de ligstoelstand zodat ik vast aan een zittende houding kan wennen. Ik heb geen last van duizeligheid dus dat gaat wel lekker nu. Nog even dit tussendoor, zelfs op een luchtmatras is het zeer zwaar om 7 dagen op je rug te moeten liggen. Ik ben dan ook blij dat ik nu weer kan zitten. Ik voel het nog wel een beetje trekken aan de bovenkant van de vagina, maar ik denk dat dit komt door de korst die er nog zit. Om ±12:40 uur zat mijn eerste warme maaltijd er in, na bijna 1,5 week geen vast voedsel smaakte het uitstekend zelfs al was het niet mijn lievelingskostje. Nu is het wachten op de eerste ontlasting en plas beurt. De eerste keer spoelen hebben ze gewoon in bed liggend gedaan. Straks is het de bedoeling om op de rand van het bed te gaan zitten op een po en met de benen bungelend proberen te plassen. Het plassen is nog niet gelukt er was wel minimale ontlasting, dus wat dat betreft verwacht ik gen problemen. Vanavond voor het slapen gaan moet ik het weer even proberen op de postoel. Ik kan je wel zeggen dat ik blij ben dat ik het nu achter de rug heb en met goede moed naar de toekomst kijk. Bij het uit bed gaan om op de postoel te gaan zitten had ik helemaal geen last van duizeligheid. Vanavond nog een goed gesprek gehad met een verpleegster zij is serieus geïnteresseerd in onze/mijn ervaringen en beleving van transseksualiteit. Zojuist voor de tweede keer vandaag op de postoel gezeten en nu lukte het plassen wel. Dit is weer een stapje dichter bij mijn ontslag, “Het enige ontslag waar elk mens blij mee is”. Carolien belde op het moment dat ik op de postoel wilde gaan zitten, dus zou ze me later nog weer terug bellen. Nadat ik klaar was heb ik even zonder ondersteuning gestaan zonder problemen. De hoop dat ik nu donderdag naar huis mag wordt nu steeds groter. Zojuist weer een plasje gedaan, in mijn geval brandt het plassen helemaal niet. Misschien is dit wel zo omdat de katheter er langer in gezeten heeft waardoor de wond al beter genezen is.


Woensdag 02-06-2004

Ontlastingdag.

Vandaag zal als het goed is mijn ontlasting los gaan komen. Vannacht ben ik nog twee keer uit bed geweest om te plassen. Nadat ik vanmorgen wakker werd heb ik voor het eerst op het toilet gezeten. Het stukje naar het toilet toe lopen ging ook goed, al moet je natuurlijk nog heel voorzichtig zijn en kleine stapjes nemen. Straks zal ik als het goed is, en iedereen klaar is, gehaald worden om te kunnen douchen wat me wel heel erg lekker lijkt. 10:30 uur ik ben net weer terug gekomen van mijn eerste douche beurt het was echt heerlijk. Met de douche straal hebben we zoveel mogelijk van de bloedstolsels weg gespoeld, daarbij kwam ook een straaltje tegen mijn klit en dat was heel erg gevoelig het deed zelfs een klein beetje zeer. Dit houd natuurlijk wel in dat de zenuwen intact gebleven zijn. Zo nu ga ik maar eens wat uitrusten want het is best wel vermoeiend. Ik heb vanmorgen mijn eerste ontlasting gehad. Dus zijn we weer een stap dichter bij het ontslag. Ik heb ook nog gevraagd of ik gewogen kan worden omdat ik best wel nieuwsgierig ben hoeveel gewicht ik hier ben kwijt geraakt. Vanmiddag net voor het avondeten werd de restinhoud van mijn blaas gemeten die was ongeveer 300cc waar de doktor maar een beslissing over moest nemen. Waarna ik nog de grappige opmerking maakte dat hij niet mocht zeggen dat de katheter er weer in moest. Maar tijdens het eten sloeg de angst me om het hart. Nog een tegenvaller zou echt teveel zijn. Onder het eten kon ik maar met moeite de tranen onderdrukken, misschien dat de tranen alsnog gaan komen want ik voel ze nog steeds. Al heeft de verpleegster me al wel geprobeerd gerust te stellen. Wie weet komen de emoties en spanningen vannacht wel los.


Donderdag 03-06-2004

Blaas inhoud.

Vanmorgen voor het eerst aan tafel ontbeten op een gewone stoel met een hoofd kussen op de zitting. Dat ging erg goed jammer was wel dat ik het ontbijt moest onderbreken omdat de doktor langs kwam. Na het ontbijt ben ik, uiteraard onder begeleiding naar de douche gewandeld. Nadat ik klaar was met douchen mocht ikzelf spoelen. Met een spiegel ervoor dus heb ik voor het eerst mijn vagina gezien. Ondanks de zwellingen, vooral van de rechterlip, ziet het er mooi uit.

Na elke plasbeurt wordt de blaasinhoud gemeten, het restant wat in de blaas mag achter blijven is minder dan 100cc. Bij mij blijft er nog ±300cc achter. Volgens mij zouden ze mij in de VU gewoon met katheter naar huis gestuurd hebben. Terwijl ze mij gewoon hier houden tot ook dat goed is. Daar ben ik dus echt wel heel blij mee. Vanmorgen een tabletje ijzersulfaat gekregen om mijn bloed goed te krijgen, mijn HB waarde schijnt nog niet helemaal goed te zijn.

Doordat het met het plassen zo tegen zit wordt het voor mij emotioneel steeds zwaarder. Ik durf eigelijk geen schatting meer te doen over wanneer ik naar huis mag. Ik vrees echter dat ik dit weekeinde ook nog wel hier zal zijn. Waar ik niet vrolijker van wordt want het liefst zou ik zou ik nu naar huis willen gaan. Ik weet niet eens meer of het nu woensdag of donderdag is. Het bezoek van mijn moeder heeft me goed gedaan het dipje is ietsje minder geworden. Wel vindt ik het jammer dat ik maar van een paar mensen van TS-NL en travestie.org iets hoor of lees. Vanmiddag heb ik de verpleegster contact op laten nemen met Kouwenberg of van Onselen i.v.m. het dilateren ik maakte me daar wat zorgen om. Omdat ik in de veronderstelling was dat je daar meteen mee moet beginnen wanneer je naar huis mag. Dat blijkt dus niet juist te zijn. Pas na de eerste controle kan de arts beoordelen hoe vaak het nodig is.

Tip: Wanneer je stoelgang weer opgang gebracht moet worden met duphalac dan kun je dit het beste door je koffie mengen, dan proef je er niks van. De duphalac is een zoet stroperig middel.

Weer een klein positief puntje: de restinhoud van mijn blaas na de laatste keer plassen was ±265cc, terwijl het bij de voor laatste meting nog meer dan 500cc was. Dit houd in dat het nu niet meer nodig was om met een katheter de rest weg te laten lopen, waar ik best wel heel blij mee ben.


Vrijdag 04-06-2004

Vannacht is om ongeveer 04:30 uur de arts-assistent uit bed gebeld omdat er meer dan 800cc in mijn blaas achterbleef, wat er dus met een katheter uit gehaald moest worden. De verpleegster heeft het eerst wel zelf geprobeerd, maar durfde net niet ver genoeg door te duwen, wat achteraf wel nodig was. Na het douchen werd mij verteld dat er nog een uroloog zou komen om te kijken wat het beste is voor mijn blaasprobleem. Het schijnt ook dat ze mij van mijn luchtbed af willen hebben en mij weer op een gewoon matras willen hebben. Ik hoop dat ik duidelijk genoeg te kennen gegeven heb dat ik dat een heel slecht plan vindt. Ik ben weliswaar iets mobieler maar lig nog het grootste deel van de dag op mijn bed. Na het douchen ben ik best wel weer erg moe. Vanmiddag toch maar eens proberen om de gang op en neer te wandelen als de verpleging er de tijd voor heeft.

Zojuist is er opnieuw een katheter ingebracht, gelukkig heb ik wel een beenzakje zodat toch mobiel kan blijven. Dit betekent echter ook dat ik dit weekeinde niet naar huis zal mogen. Al had ik me hier wel op voorbereid, het is het toch wel weer een tegenvaller. Dit alles gebeurde net nadat ik gebeld had omdat ik even een wandelingetje wilde maken. Dat kan natuurlijk toch wel, maar de lunch kan nu elk moment gebracht worden dus moet het wandelingetje maar even wachten. Ik heb me vandaag ook laten wegen. Mijn gewicht is nu 75,9Kg. Voor ik het ziekenhuis in ging was ik 83 Kg.

Dus wanneer ik naar huis mag moet ik mijn broek maar goed vast houden. Na de lunch kreeg ik het emotioneel toch weer even te zwaar. De verpleegkundige die mij het trombose spuitje kwam geven vroeg hoe het ging waarop ik vertelde dat ik weer in een dipje terecht kwam. Zij probeerde mij weer wat op te beuren, wat haar gelukkig ook lukte. Gelukkig duurde het niet zo lang meer tot het bezoekuur. Het is echt heel erg waardevol voor mij dat mijn moeder elke dag langs komt. Ik ben vandaag zelfs naar het restaurant geweest met mijn moeder. Wel zijn we naar de gang gelopen waar de rolstoelen staan. Van daaruit heeft mijn moeder me naar het restaurant gereden. De terugweg heb ik me tot de kamerdeur laten rijden.

Ik ben echt heel erg blij dat ik dit niet zonder moeder hoef te doorstaan. Waar ik nu wel last van heb met deze katheter is blaaskrampen, gelukkig niet constant maar toch vaak genoeg dat ik maar wel weer om pijnstillers ga vragen. Het lijkt dan net of je blaas de katheter er weer uit wil persen. Laat nu net een verpleegster langs komen met de vraag of ze nog iets voor mij kan doen. Zij verteld dat de paracetamol niet tegen de blaaskrampen zullen helpen dus moet er morgen met de arts-assistent overlegd worden wat er aan te doen is.


Zaterdag 05-06-2004

Natte boel.

Vannacht ook weer verschillende keren wakker geweest. Vanmorgen werd wel duidelijk wat daar de oorzaak van is geweest. Vanmorgen bleek mijn bed drijfnat te zijn, dit is gekomen doordat de aansluiting van mijn beenzak naar de bedzak los gegaan was. Hierdoor kon dus alle blaasvocht vrij mijn bed opstromen.

Ik heb vanmorgen meteen na het ontbijt toch weer om een paracetamol gevraagd. Er is namelijk een plekje dat steeds pijnlijker wordt. Het lijkt net alsof er iemand constant aan een hechting trekt. Verder wil ik de dokter straks ook even inwendig laten kijken omdat er vanmorgen bij het spoelen ook bloed uit kwam, terwijl er bij eerdere spoelingen alleen bijna helder water uit kwam. Omdat ik gisteren bij het drukken veel pijn en moeite het formaat tennisbal er uit perste vrees ik dat er inwendig toch iets beschadigd is. De arts-assistent heeft niet inwendig gekeken. Het zal zichzelf wel weer herstellen.

Om ongeveer 13:30 uur heb ik met de verpleegster een wandelingetje gemaakt. Even een rondje gelopen rond de binnenplaats waar ik vanuit mijn kamer zicht op heb. Uiteraard zijn we wel binnen gebleven. Bovendien weet ik nu dat ik straks met mijn moeder naar het restaurant kan lopen. Al zal ik dan nog wel moeten afwachten hoe het met zitten gaat want de stoelen daar zagen er wel hard uit toen we er gisteren waren. Tijdens het bezoek van mijn moeder zijn we samen naar het restaurant gelopen. De stoelen waren wel aan de harde kant maar het was toch redelijk goed uit te houden zonder zitring. Nadat we wat gegeten en gedronken hadden zijn we weer naar mijn kamer gewandeld, daarbij zijn we met de trap naar de eerste verdieping gegaan i.p.v. met de lift. Het was best wel een vermoeiende dag met al dat lopen. Wat hopelijk tot een zeer goede nachtrust zal lijden. Ik ben wel blij dat het lopen steeds beter gaat nu is het alleen nog afwachten wanneer de katheter er weer uit mag en of de blaas dan wel helemaal goed leeg raakt bij het passen.


Zondag 06-06-2004

Ook vannacht twee keer wakker geweest i.v.m. het trekken van de hechtingen boven aan de schaamlippen. Er was alleen een inslapertje klaar gezet die ik de eerste keer al genomen had. De tweede keer was het al vier uur geweest en moest ik het doen met een paracetamol doen, daar heb ik wel weer tot het ontbijt op geslapen.

Ik heb me inmiddels weer gedoucht en kan nu gaan zitten wachten tot wat er vandaag nog gaat komen. Zojuist heb ik even een half uurtje in de woonkamer op de afdeling gezeten omdat de muren van mijn kamer op me af kwamen. Het wordt echt hoog tijd dat ik naar huis toe kan/mag. Het duurt mij nu echt te lang het verblijf in het ziekenhuis. Tijdens het bezoek vanmiddag zijn Carolien en mijn moeder geweest, het was wel weert leuk ook weer even een ander gezicht te zien. Nadat Carolien weer vertrokken was ben ik met mijn moeder weer even naar het restaurant gegaan. Deze keer met de trap naar beneden en later met de lift weer naar boven.

Ik heb vanavond om een klisma gevraagd en na overleg met de arts heb ik die ook gekregen. Dit was nodig omdat ik al twee dagen geen ontlasting heb gehad. Het stinkt nu wel op mijn kamer maar ik ben nu wel van die bomvolle buik af en dat lucht heel erg op.


Maandag 07-06-2004

Naar huis.

Vanmorgen van Dr. Van Onselen te horen gekregen dat ik eindelijk naar huis mag. De katheter blijft nog wel zitten en donderdag ochtend moet ik weer terug komen om de katheter er uit te laten halen en te controleren of de blaas dan wel goed werkt. Na twee weken in het ziekenhuis gelegen te hebben ben ik echt heel erg blij dat ik hier weg mag. Om ongeveer 15:30 uur was Carolien er om mij op te halen. Nadat ik naar de wc geweest was en nog wat papieren mee gekregen had zijn we richting huis vertrokken. Nog geen 5 minuten later bedacht ik me dat ik mijn jas op mijn kamer had laten hangen, dus moesten we nog even terug. Op de afdeling waren ze blij me weer te zien omdat ze nog een recept vergeten hadden mee te geven. Om ±16:00 uur konden we dan echt naar huis gaan. De reis verliep voorspoedig en het zitten is geen probleem, ik heb de zitring nog niet nodig gehad.

Bij thuiskomst had mijn moeder een bosje rozen op tafel staan met daar een 'welkom thuis' kaartje er aan. We hebben met zijn drietjes lekker in de tuin gezeten en thee gedronken. Daarna is Carolien weer naar huis vertrokken. Tegen 19:00 uur begon ik trek te krijgen en heeft mijn moeder brood klaar gemaakt dat we ook buiten hebben gegeten. We zullen voorlopig nog wel buiten blijven zitten want de temperatuur is heerlijk en na twee weken binnen zitten is het heerlijk weer buiten te zijn.
 

Dinsdag 08-06-2004

Twee weken later.

Van nacht heb ik heerlijk geslapen voor het eerst zonder valium. Het blijft natuurlijk nog wel lastig met zo’n katheter en de daarbij behorende zakken. Maar goed daar hoop ik donderdag van verlost te worden. Het is vandaag precies twee weken geleden dat ik geopereerd ben. Ik zit onder tussen al weer zes weken zonder vrouwelijke hormonen. Maar ondanks dat valt het mij niet op of er nu meer zwarte haartjes bij gekomen zijn. Emotioneel lijkt het mij nog niet veel te doen dat ik nu een vagina heb en mijn lichaam is zoals het altijd had moeten zijn.

Vanmiddag met eigen auto eerst bij de huisarts langs om de ontslagbrief die ik had mee gekregen had in de bus te doen bij hem. Daar vandaan doorgereden naar de stad om bij de apotheek het recept af te geven, het moest echter nog besteld worden dus kan ik het donderdag pas ophalen. Voor het verband (tena lady) en de katheterzakken moesten we naar Mediplus waar we het zo mee kregen, terwijl ik verwacht had dat ik er voor zou moeten betalen. Het zelf rijden gaat goed dus het zal donderdag zeker geen probleem zijn om naar Doetinchem te rijden. Verder gaat alles gewoon zijn gangetje al heb ik vandaag nog geen ontlasting gehad. Wel heb ik heel veel trek in drop. Om ongeveer 18:00 uur kon ik het niet meer uit houden en moest ik een zak drop scoren. We zijn toen samen naar de AH gewandeld om ongeveer 19:00 uur waren we weer terug. Ik kan het nu best wel merken aan de spieren in mijn kruis, terwijl we toch hel rustig gelopen hebben. Het lijkt nu ook een beetje te zijn gaan schrijnen tussen de schaamlippen en mijn benen. Dat zal vermoedelijk wel komen doordat het best nog wel warm is. Vanavond maar weer met een pijnstiller naar bed dan zal het morgen vast wel weer beter gaan.


Woensdag 09-06-2004

Vanmorgen na het nieuwe ochtendritueel ben ik even naar mijn eigen huis gegaan onder andere om de elektronische post op te halen en toch ook om even wat berichtjes te plaatsen op de diverse groepen. Na de lunch ben ik nog even een uurtje op bed gaan liggen en viel meteen in slaap. Na dat uurtje zijn we naar het winkelcentrum gewandeld omdat ik wat Hollandse Nieuwe wilde hebben, we zagen toen ook kersen staan waar we toen ook maar een pondje van mee genomen hebben. Vanavond moeten we vroeg naar bed omdat we morgen om 09:00 uur naar Doetinchem moeten waar ik hopelijk zonder katheter naar huis gestuurd zal worden.

Vandaag ben ik weer aan de Progynova begonnen na in het totaal 6,5 weken gestopt te zijn.


Donderdag 10-06-2004

Katheterdag.

Van nacht koste het veel moeite om in slaap te vallen. Dit uiteraard i.v.m. de spanning of de blaas vandaag wel goed zal werken. Vanmorgen zijn we om 08:55 uur naar Doetinchem vertrokken en kwamen daar ongeveer om 10:15 uur aan, een uur vroeger dan afgesproken. We hebben even koffie met een saucijzenbroodje gegeten op de binnenplaats waar ik 2 weken uitzicht op had. Inmiddels was het tijd geworden om me bij de poli plastische chirurgie te melden. Dr van Onselen liet nog even op zich wachten. Na het verwijderen van de katheter werd ik nog bevrijd van de hechtpleisters onder mijn borsten. Daarbij kwam nog een knoopje tevoorschijn wat ook weg gehaald werd. Daarna werd ik heen gezonden met de mededeling dat ik pas mocht plassen als ik echt aandrang voelde. We zijn toen even naar de afdeling gelopen waar ik gelegen had. Ze vonden allemaal dat ik er weer veel beter uitzag. Ik vertelde dat ik me ook beter voel. En dat ik echt heel erg blij ben met de verzorging en de steun die ik van hun kreeg. De nieuwe transseksueel die er nu ligt heeft meer geluk dan ik, ze heeft verder geen complicaties. Daarna zijn we een stukje gaan wandelen rond het ziekenhuis ongeveer een uurtje later waren we weer terug en zijn we wat gaan eten in het restaurant. Na een tijdje leek ik aandrang te voelen dus naar de wc maar er kwam geen druppel uit. Ik heb toen maar een flesje Fristie gekocht en zijn we weer een eindje gaan wandelen deze keer hebben we de rode route door het bos gevolgd. Deze was de kortste route ±2,5 km. Aan het einde van de route kwamen we bij “Kasteel De kelder” uit wat vlak achter het ziekenhuis staat.

Terwijl we het activiteitenbord stonden te lezen voelde ik de serieuze aandrang, dus zijn we verder gewandeld naar het ziekenhuis. Ik liep uiteraard rechtstreeks door naar de wc. Eindelijk lukte het om te plassen. Toen weer terug naar de poli om de blaasinhoud te laten meten. Daar aangekomen bleek mijn apotheek niet aan de hibicet te kunnen komen dus heb ik dat van het ziekenhuis mee gekregen. Eindelijk kon dan ook de inhoud gemeten worden er zat nog maar 24cc in. Ik wist meteen dat dit goed was en liet dit ook duidelijk horen dat ik er heel er blij mee was dat ik weer zonder katheter naar huis mocht. Om ±16:00 uur reden we weg bij het ziekenhuis. We waren gelukkig vroeg genoeg thuis zodat ik ook nog naar de afspraak van 18:20 uur kon voor weer een laserbehandeling.