"Ik zal het je eerlijk zeggen", zegt Renate Stoute (48) op en bepaald moment. We zitten al twee uur aan de tafel in haar woonkamer koffie te drinken. De sfeer is ontspannen, Stoute komt over als een snel pratende, sympathieke oudere meid. "Ik zie nu in dat mijn verslaving van destijds alleen maar te maken heeft gehad met een totale verwarring en geestelijke ontsporing. Toen ik Uit een oude jas vol stenen had voltooid, dacht ik: wat verschrikkelijk allemaal. En wat een vergooid leven! Alleen al het feit dat ik als twaalfjarige voor de kinderrechter stond, zegt genoeg. Die behoefte om mezelf kapot te maken, zat al meteen in mij. En die had alles te maken met een vervreemding van mezelf en een haat voor mijn eigen lichaam." In Uit een oude jas vol stenen heeft ze het allemaal minutieus beschreven, van het aanvaarden van de waarheid en de anderhalf jaar durende real life test tot de periode na de geslachtsaanpassende operatie in 1996. Ook heeft ze een beeld gegeven van de gevolgen van haar verandering: de pesterijen, het onbegrip, de schaamte, de misverstanden. Renate Stoute heeft een lange weg afgelegd. Haar mannelijk verleden werd bepaald door de heroïne, de gevangenis, een berucht literair debuut, een gezin. René Stoute gaf te kennen dat hij zich als heteroseksuele man zo nu en dan zich overgaf aan travestie. En nu is hij een zij geworden. Renate Stoute is verhuisd naar een buitenwijk in Eindhoven, waar ze samenwoont met een vriendin. Ze is er inmiddels klaar voor om de buitenwereld te betreden. "En dan merk je als vrouw al snel dat er bepaalde dingen zijn waarmee je rekening moet houden, omdat je anders in de problemen komt. De wijze waarop mensen naar je kijken is plotseling totaal anders geworden. Dan realiseer je je dat je daar op een bepaalde manier mee om moet gaan. Je moet je wereld als het ware opnieuw steentje voor steentje opbouwen." Uit onderzoeken en het boek van Stoute blijkt dat veel transseksuelen in eerste instantie de behoefte hebben om hun verleden volledig uit te wissen; transseksuele vrouwen proberen over het algemeen te doen alsof ze als vrouw geboren zijn. Ze willen hun `voorgeschiedenis als man` ontkennen. Renate Stoute heeft evenwel geen behoefte om René Stoute volledig te vergeten. "Als ik aan hem denk, zie ik vooral een man die heel erg zijn best heeft gedaan om die man te zijn. Maar zonder het te kunnen benoemen wist hij dat hij die man helemaal niet was. En om die reden kon hij niet op een waarachtige manier leven. Maar nu als vrouw kan en wil ik de dingen nemen zoals ze nu eenmaal zijn. En dan hoef ik alleen maar de droevige feiten uit mijn verleden te accepteren. Mijn vriendin zag op een bepaald moment dat ik er moeite mee had om met mijn verleden om te gaan. Ik wilde de man die ik ooit was het liefst de nek omdraaien. Maar in plaats daarvan ben ik als het ware een gesprek met hem aangegaan. Ik heb nu een mooi plakboek gemaakt van René Stoute, en iedereen die er behoefte aan heeft kan het bekijken. " De pen van René Stoute is overigens zo nu en dan duidelijk terug te vinden in Uit een oude jas vol stenen. Net zoals bijvoorbeeld de roman `Uit het achterland` bevat het boek van Renate Stoute stukken waarin fel van leer wordt getrokken tegen maatschappelijke misverstanden. De roep om meer begrip voor de junks heeft plaats gemaakt voor het bestrijden van de clichés waarmee transseksuelen veelal worden bestempeld. Haar wil om polemisch te schrijven is duidelijk niet verdwenen. "Ja, die zit blijkbaar diep in mij en heeft waarschijnlijk alles te maken met mijn karakter. Ik kan me nu eenmaal erg kwaad maken over mensen die ergens over oordelen zonder dat ze er iets van afweten." Renate Stoute: Uit een oude jas vol stenen - Uitgeverij Prometheus, Amsterdam, â 34,90. Bron:
Provinciale Zeeuwse Courant, 18 februari 2000 |
||
Ooit
publiceerde ze onder de naam René Stoute romans en verhalen over de
junkies aan de rand van de samenleving. Maar nu Renate Stoute als vrouw
door het leven gaat, heeft ze afscheid genomen van haar verleden als man.
Gedurende veertig jaar ontkende ze haar eigen identiteit. In plaats
daarvan belandde ze al op jonge leeftijd in het criminele circuit en de
wereld van de verslaafden. Over die wereld publiceerde René Stoute onder
meer de verhalenbundel `Op de rug van vuile zwanen`, het best verkochte
debuut van 1982, en de roman `Uit het achterland`. Renate Stoute heeft
evenwel niets meer te maken met haar `overleden tweelingbroer` - zijn
boeken zijn niet aan te treffen in de grote kast die in haar woonkamer
staat. Onder de titel Uit een oude jas vol stenen schreef ze een boek over
de maatschappelijke kanten van transseksualiteit en de geschiedenis van
haar zoektocht naar een eigen identiteit. "Het moet duidelijk worden dat
iedereen een kind kan krijgen dat transseksueel is. En dat transseksuelen
geen freaks zijn."